Instagram akışınızda bir gezintiye çıktığınızı hayal edin: Uzak diyarlarda çekilmiş tatil fotoğrafları, estetik açıdan kusursuz kafeler, entelektüel sohbetlerin habercisi kitap kapakları ve hayranlık uyandıran hobiler... Neredeyse herkesin hayatı bir film setinden fırlamış gibi görünüyor. Peki, bu anları sadece yaşamayı değil, aynı zamanda titizlikle belgeleyip herkese açık bir şekilde paylaşmayı neden bu kadar çok istiyoruz? Bu "gösterme" arzusu, dijital çağın bir icadı mı,

Sadece bir şeye bakmak için elinize aldığınız o telefon... Bir de bakmışsınız ki dakikalar saatlere dönüşmüş, kendinizi sosyal medyanın veya haber sitelerinin dipsiz kuyusunda kaybolmuş bulmuşsunuz. Ekranı kapattığınızda ise geriye kalan, zaman kaybı hissiyle karışık, tanımlaması zor bir yorgunluk ve kaygı. Bu senaryo size de tanıdık geliyor mu? Yalnız değilsiniz. Bu his, sadece sizin zihninizde oluşmuyor; bu, modern dijital dünyanın hepimiz üzerinde oynadığı psikolojik bir o

Köfteci Yusuf'un Türkiye genelindeki şubelerinde evcil hayvanların iç mekânlara girişini yasaklaması, hayvanseverler ve işletme sahipleri...

Fransız sosyolog ve filozof Jean Baudrillard'ın 1970 yılında yayınlanan "La Société de consommation: ses mythes, ses structures" (Tüketim Toplumu: Mitleri, Yapıları) adlı eseri, modern kapitalist toplumların temel dinamiklerinden biri olan tüketimi mercek altına alan çığır açıcı bir çalışmadır. Baudrillard, bu kitabında tüketimin sadece temel ihtiyaçların karşılanması olmadığını, aksine karmaşık bir göstergeler, semboller ve sosyal farklılaşma sistemi olduğunu savunur. Peki,

Lüks partilerde şampanya kadehleri şıkırdarken, tasarım kıyafetli konuklar kucaktan kucağa gezdirilen bir "aksesuarla" poz veriyor: bir...