Gerçek Sen, Gördüğünün Ötesinde

Kendimiz olmak üzerine çok fazla düşünür, zaman ayırır ve bir netlik kazanmaya çalışırız. Kim olduğumuz, kim olmak istediğimiz, ne yapmak istediğimiz, nasıl ilerleyeceğimiz bizim için oldukça  önemlidir. 

Aynaya baktığımızda gördüğümüz kendi yüzümüz, gözlerimiz, gülüşümüzdür. Sesimiz kendi sesimizdir. Kendimize ait bildiğimiz görüntüler, sesler…

Göründüğümüz ve duyulduğumuz kadar mıyız diye sormaktan, sorgulamaktan insan kendini alamıyor. Her zaman olduğumuzdan daha fazlası olduğumuza inanıyoruz. Çünkü içimizdeki potansiyeli hissediyoruz, çoğu zaman hissetmenin ötesinde biliyoruz.

İnsan kendini ararken bazen ciddi bir sarmalın içine girmiş gibi hissediyor. Aklında çok fazla soru ve denenecek yol varken hangisinden başlamalıyım, ne yöne ilk adımı atmalıyım diye düşünmekten kendini alamıyor. Tek bir şeyden ibaret olmadığını bilmek beraberinde çok fazla sorumluluğu da getiriyor.

İnsanın kendine olan sorumluluğu sanırım en büyük olanlarından. Kendini açığa çıkarmak için sadece sen kendin için bir şeyler yapabilirsin. Seni destekleyenler, birlikte yürüdüğünüzü söyleyenler olacaktır. Destekleri çok kıymetli ona bir sözüm yok ama kendi kurtarıcın nasıl yine kendin oluyorsan kendini gün yüzüne çıkaracak yine kendin olacaksın.

Fikirlerini, hayallerini, planlarını paylaştığında destekleyenler kadar destekliyormuş gibi görünenler de olacak. Herkes kendi kalbi gibi yaşıyor hayatını. Böyle baktığında yoluna çıkan, seni karşılayan çoğu şeye gülümseyerek devam edebiliyorsun.

Sen kendinden emin olduğun müddetçe içindeki o durdurulamaz heyecanı tut çıkar içinden. Ne olmak istediğini kendine defalarca sormuşsundur, verdiğin cevaplardan birini al çıkar beklediği yerden. Dene ve denemekten hiçbir zaman korkma. 

Korkunu, endişelerini görüp onunla birlikte yürümeyi başarabildiğin zaman benden mutlusu yok diyeceğin günler yakın.

Bugün uyandın ve içinden her yeri çocuk neşesinde mi görmek geldi. Gör, görebildiğin kadar uzakları, görebildiğin kadar çokları. Hobi diyebilirsin, deneme diyebilirsin, kendini gerçekleştirmek diyebilirsin. İsimleri farklı olsa da senin yapacağın ve hissedeceğin şey hep aynı olacak. Koskocaman bir özgürlük ve rahatlama hissi. 

Gün sonunda içimde kalmadı diyebilmek de müthiş bir özgürlük hissidir. Yapmanın önünde öylece duran tüm sis duvarlarını ortadan kaldır. Yapmak istediğin her şeyi olanakların dahilinde yap ve devam et.

Zihnimizin sesi hiç durmaz ama insanın kendiyle başbaşa kaldığı anlarda daha fazla seslerini duyuyoruz. Sayısız ve çoğu birbiriyle bağlantısız birçok düşünce kümeleri. 

‘Kendimizi sadece dıştan görüyoruz ama hemen hemen her şey içimizde oluyor’ sözünü izlediğim bir filmde duydum. Hatta altı yaşındaki oğlumla birlikte izlediğim bir animasyon filmde... Çocuklara özgü yapılan diye düşünülürken aslında ne kadar da unuttuğumuz şeyleri bizlere de hatırlattığını görüyorum.

O sahneyi çok iyi hatırlıyorum. Çocuk içindeki duyguları anlamaya çalışıp kendi içinde eksik kalanı aradığı sırada önüne çıkan nehire eğilerek kendine bakıyor. Su yüzeyine yansıyan görüntüsünü gördüğünde tam olarak bu cümleyi kuruyor. Ne kadar derin, üzerine çokça sözler söylenecek, üzerine uzunca düşünülecek bir söz değil mi?

Senin üzerine kurulmuş cümleleri, kalıplaşmış sözleri, beklentileri, içine girmenin beklenildiği rolleri bir kenara bırak. Gerçek sana ulaş. Gerçek sen, üzerine eklenen kimliklerin verdiği sorumluluklardan biraz nefes alabilecek bir alan oluşturmanla kendini sana göstermeye başlayacaktır.

Mutlulukla kalın :)