Her Anın Arka Fonunda Bir Müzik

Bazı zamanlar bazı şeyler yaşanır. Aşinalığın olabilir ama alışık olmadığın şeylerden. İçinde değişik hisler oluşur, farklı hisler. Tarifini yapmak istersin, yaşadığın o şeyi tam olarak anlatmak istersin ama kelimelerin yetersiz kaldığını hissedersin. Hangi kelimeyi kullanırsan kullan bir tarafı hep açıkça kalacak gibi.

İfadede yetersiz kaldığımı hissettiğim anlarda beni tamamlaması için müziğe bırakırım kendimi. Müziğin tonları, ritmi, notaları mükemmel bir ahenk içinde bütünlük oluştururlar. İlk saniyesi ile beni bulunduğum yerden alır, hissini yaşadığım o güzel anların en yükseğine taşır. 

Ruhum kendini özgürce dans ederken bulur. Çoğu zaman gözlerim kapalı dinlemeyi severim. Göz görmediğinde ruh inandığı yerde olabilmeyi seçiyor. Kendi gerçeklik algısını hisler üzerine oluşturuyor.

Sadece yaşadığım şeyler için değil bazen de anlatamadığım, içimde birikenleri dışarı çıkarabilmek için seçerim müziği. İçim dolu, zihnim dolu, ruhum dolu, gözlerim doludur. Kendi kabıma sığamıyorum dediğim anlarda da sığınırım müziğin iyileştirici tarafına.

Zamanla da fark ederim ki aslında kendimi regüle etmeyi, kendimi ifade etmeyi düşündüğüm anlarla sınırlı değilmiş müziğin hayatımdaki yeri. Düşündüğümden çok daha fazla alanı, çok daha fazla bir zamanı kapsıyormuş.

Kapsıyormuş diyorum çünkü yaşandığı an değil çoğu zaman sonrasında anlıyorum yaşam alanımdaki anlamını. Bir melodiyi duyduğumda aslında bana bir şeyi, bir günü, bir anıyı hatırlattığını fark ettim. Zamansal olarak çok geniş bir süreci kapsıyor. Henüz anılarımın yeni yeni oluşmaya başladığı yaşlarımdan da parça parça görüntüler geliyor gözümün önüne, yakın geçmişimden de.

Çoğu güzel paylaşımları, buluşmaları, görüşmeleri yaşarken o an o ortamda nasıl bir müzik, nasıl bir ses olduğunun farkına varmıyoruz. Ama kulaklarımız her şeyi duyar ve zihnimiz anılarımızı depoladığı yerde saklar o sesleri de. 

Çok sonraları bir daha o sıklıkla görüşemediğimiz, yapamadığımız günler geldiğinde anlarız. O melodiler, biz onları sakladığımızı fark etmediğimiz günlerden geri çağırır kendi varlıklarını bugünümüze. O günlerdeki o sesler sonsuza kadar o hatıraları saklayan anahtarlar olurlar. Bir daha hatırlamak istediğimizde o anahtarlarla açarız anılarımızın kapılarını.

Müziğin yaşamımızın neredeyse tamamına hakim olduğunu görüyorum. Gittiğimiz restoranlar, kafeler, oyun alanları, tiyatro ve sinema salonları… Zil sesleri de müziğe dair :) Her zil sesi kendi içinde müzik notalarını barındırır. Aşina olduğunuz bir ses sizi birine veya bir ana geri götürebilir ve siz geçmişe saklanan o günü tüm gerçekliğiyle bir kez daha yaşarsınız. Akıllı telefonlar yokken kullandığımız tuşlu telefonların monofonik ve polifonik ses tonları vardı. Hatta kontör karşılığında o dönemin revaçta olan dizi müziklerini veya şarkı müziklerini telefona indirirdik. Daha doğru mesaj atardık, o zamanlar indirme de yoktu :) 

Yaşadığımız yaşa, bulunduğumuz ortamlara, hayat gidişatımıza göre dinlediğimiz müziklerin türü değişkenlik gösterir. Aslında her birimizin birçok müzik türüne bir şekilde kulak verdiğine inanıyorum. Müziğin bir buluşmayı, görüşmeyi, beraber yenen yemekleri, eğlenilen zamanları ve kutlanan günleri tamamlayan bir nokta olduğuna inanıyorum. Tamamlayan diyorum çünkü hiç beklenmedik anlarda duyduğumuz ezgiler bizi çok hızlı geçmişe götürüyor. 

Bir müzikte büyüklerimin yanında küçüklük hallerimi izlerken, bir müzikte yakın arkadaşlarımla içimden geldiği gibi eğlendiğim hallerimi görebiliyorum. Bir müzikte yaşadığım zor günleri anımsarken, bir müzikte huzura kavuştuğum o eşsiz anı anımsayabiliyorum. Bir müzikte kalabalık bir ortamın küçük bir sesi olduğumu görürken, bir müzikte çocukluğumun hayal dünyasında yine kocaman sevinçler yaşayabiliyorum. 

Bir müzik, bir koku, bir tat, bir esinti… Bunların hepsi yaşanmışlığımızı bize hatırlatan ve gözle görünür olmayan fotoğraf albümü, video arşivi gibidir. Ben çok severim hatırlanmaya dair günlerin tekrar tekrar anımsanmasını. 

Hatta bazı zamanlar isteyerek açarım bazı müzikleri, bazı şarkıları. Gözlerimi kapatıp o günü hayal ederim ve ben gözlerimi tekrar açana kadar o günü tüm güzelliği ve hatırlanmaya değer haliyle tekrar yaşarım. Bazen buruk bir gülümsemeye yer veririm bazen yaşanılası o büyük heyecana…

Sadece geçmişi hatırlatan olarak mı hayatımızda yer alır. Evet demek haksızlık olacaktır. Çünkü ruh halimizi değiştirmede, kendimizle yüzleşmemizi sağlamada, geleceğe güzelliklerle bakmada önemli bir bağlantı sağlar. Geçmişimiz, bugünümüz, geleceğimiz için bir bağlantı aracı olarak görebiliriz müziği, ezgilerini, notalarını.

Zihnimiz anıları biriktirirken müzik duyguları biriktiriyor. Neden böyle düşünüyorum, çünkü anımsanan ve düşünülen her şeyde en çok hisler ve duygular ön plana çıkıyor. Çok büyük bir alanı kendileri için ayırıyor. Hafızamıza depoladığımız hisleri, duyguları yeniden oynatabilme şansı veriyor bize. Bu nedenle video arşivi de diyorum.

Neden bir çalma listemiz ve en sevdiğim dediğimiz şarkılar var? Aslında o şarkılarda kendimizi görürüz. Bazıları bizi bizim kendimizi anlatabileceğimizden o kadar iyi anlatır ki, uzun cümlelere gerek kalmadan birkaç kelime çok daha fazlasını anlatır. 

‘Yol Şarkıları’ diye bir çalma listem var ve sabahın ilk ışıklarıyla uzun bir yolculuğa çıkmayı çok seviyorum. İlk benzinlikte depoyu doldurmak ve soğuk kahve almak… Yol önümde upuzun gidebildiği kadar gider. Ben de hep bu anı bekliyordum deyip çalma listemin ilk şarkısıyla başlarım. Her ne kadar şarkıları biliyor olsam da karışık çalma modunu açarım ki bir sonraki şarkı hangi sevdiğim olacak diye küçücük heyecanlar oluştururum kendime :) 

Kendi dilimizde de dinlememiz gerekmiyor duyguları ve hisleri yakalayabilmek için. Bazen küllü diye tabir edilen bir sesten anlamını hiç bilmediğin bir şarkı dinlersin ve o sesin kendinde bir yerlere değdiğini fark edersin. Değişik bir şekilde seni rahatlatıyordur, sana iyi geliyordur, kendini iyi hissettiriyordur.

Evrensel dil olarak kabul gören çok kıymetli bir şeydir müzik. Hiç tanımadığın, seni hiç bilmeyen insanların seni ne kadar da iyi anladığını fark ettiğin zamanlar da olur. Yalnız olmadığını hissedersin. Anlaşıldığını görürsün. Yüreğin ferahlar ve gökyüzünü içime sığdırmış gibi hissediyorum diyebilirsin.

Müzik deyince aklıma gelen bir diğer şeyse binlerce insanla birlikte hep bir ağızdan şarkıların söylendiği konserler. Dilediğin gibi, sesinin son noktasına kadar bağırarak şarkılara eşlik etmek mükemmel bir duygu. Özgürlüğün içindeyim hissini yaşatır. Ne kadar biriktirdiğin ve kendiliğinden biriken şey varsa hepsini özgürce bırakabileceğin müthiş bir ortam. Harika bir imkan değil mi sence de?

Şu an bu yazımı yazarken de arka fonda bir müzik çalıyor. Yazarken çoğu zaman müziğin bana eşlik etmesine izin veririm. Kelimelerim sanki dans ederek birliktelik oluşturuyor gibi hissederim. 

Kendi versiyonlarımız, kendi geçmişimiz ve kendimizle ilgili çoğu şeyle görünmez bir bağ oluşturur müzik. Belki de bu yüzdendir böylesine sevmemiz.

Mutlulukla kalın :)