Görünmezi Görünür Kılmak

Kitap okumanın mekansız ve zamansız olduğuna inanırım her zaman. Kendine alan oluşturmak istediğinde mükemmel bir tercihtir. Zihnin sakinleşir, düşüncelerin yavaşlar.

Fiziksel koşulların aynı kalmasına rağmen kendini çok farklı yerlerde bulursun. Okudukça odaklanırsın ve kitabın içinde o karakterle birlikte yan yana yürümeye başlarsın. Birinci gözden gözlemliyor gibi hissetmeye başlarsın. Bağ kurduğunu bile fark edebilirsin çoğu zaman.

Ben her yerde, her zaman kitap okuyabilirim. Dijital kitap sevmeyenlerdenim. O kitabı elimde tutmak, sayfalarını çevirirken merakımın dalgalandığını hissetmek, kendimde anlamsal karşılığını bulduğum satırların altını çizmek benim için çok anlamlıdır, çok değerlidir. 

Geçmiş aylarda yaşadığım yine anlamlı bir denk geliş olarak değerlendirdiğim oldukça güzel bir tesadüfü seninle paylaşmak istiyorum. Çok heyecanlandığım bir denk gelişti ve sanırım ilk defa böyle bir şey yaşıyordum. Hafızamı yokladığımda böylesine nokta atışı bir denk geliş yaşadığımı hatırlamıyorum.

Kitabın kapağını açtım ve kaldığım yerden okumaya devam ettim. İlerleyen sayfalarında bir bölüme denk geldim.

GÖRÜNMEZİ GÖRÜNÜR KILMAK

Şimdi, şu anda, çevrenize bir bakın. Ne görüyorsunuz? Kanepede mi oturmuşsunuz? Çevrenizde güzel sanatlardan sayılabilecek eserler mi var?

Cümleyi okudum sonra bir an durdum. Çünkü tam o sırada oğlum birkaç salon ötede sanat atölyesinin resim sınıfındaydı. Oğlum, boyalarla renklenmiş resmine odaklanmışken ben oturduğum kanepenin üzerinde elimdeki kitabımın bu cümlelerinde kalmıştım.

Satırları bir kez daha okudum ve sonra etrafıma baktım. Üzerinde hala parmak izleri duran kilden yapılmış figürler, renkleri büyük bir özgürlükle kullanarak seramikten oluşturulmuş eserler, küçük parçaların sabırla tek tek bir araya getirilerek büyük anlamları olan tamamlanmış mozaikler, duvarları tamamen kaplayan yağlı boya tablolar, siyah - gri ve beyazın bir arada konuştuğu karakalem portreler ve çizimler…

Tüm bunları tekrar dikkatle incelerken şunu fark ettim birden. Birilerinin yüzü, bir şehrin manzarası, duygular ve hisler başka birilerinin bakışıyla yeniden var olmuşlar. En güzel hissettiren şeyse ben tüm bunların tam ortasında bulunuyordum. 

Kitabın kapağını kapatıp tekrar açtım. Bu kez sadece kitap satırları değildi benim için. O satırların vücut bulmuş halinin içindeydim ben. Sanki kitaptan çıkarak etrafıma yayılmış gibi. 

Tüm eserler sessizce duruyorlardı ama çok fazla şey söylüyorlardı.

Oğlum resim yaparken zamanın nasıl geçtiğine şaşırıyordu. Ben de kitap okurken kendimi bırakıyordum zamanın göreceliğine. İkimiz de farklı alanlarda ama aynı dikkatin ve orada olmanın içindeydik. Bir şey yaratmanın ya da bir şeyin içinde yeniden var olmanın hissi muazzam bir şey. İnsanın yaşadığı en anlamlı ve nadir bulunur bir duygu olduğuna inanıyorum.

Sanat atölyesinde olmak garip bir his. Birkaç fırça darbesi, kalem çizimleri, kil ve mozaikten oluşturulan eserlerin sana bir şey anlatıyor olması gerçekten garip. Benzer bedenler içinde yaşamlarını sürdüren insanların zihinleri ve ruhlarındaki farklılıkları görebiliyorsun. Daha öncesinde belki de hiç bilmediğin yerlerden görüyorlar, yaşıyorlar ve kendi gördüklerini sanatla bize anlatıyorlar. 

Kitaptaki o cümlenin etrafımdaki eserlerle denk gelişi bir bağ kurmamı sağladı. Sanki yazar yıllar önce bu anı biliyormuş gibi yazmış o satırları. Sanki ben o cümleyi okumak için o sanat atölyesinde oturmalıymışım gibi. 

Bazen böyle anlamlı denk gelişler yaşanıyor. Ben bu tesadüflere hayranım. O an, o yerde bunu yaşamam için bulunduğuma inanıyorum. Bazen bir görüntü, bir ses, bir mesaj olabiliyorken bu kez satırlar bana unutulmaz bir bütünlük oluşturdu. İyi ki yaşadım bu anı diyorum. Benim için unutulmaz, mükemmel bir denk gelişle tamamlanma haliydi.

Tanıklık etmek, tamamlanma duygusu, yazılanları birebir yaşamak. Belki o gün, oturduğum o yerde ben bir şeylere alan açtım kendimde. 

Çünkü böyle tesadüflerin bir anlam taşıdığına inanıyorum. Sanki bana demek istiyor ki her şey üst üste gelecek ve bu kez tamamen iyilik, güzellik barındıracak. Kesinlikle inanıyorum ki o gün sıradan bir gün değildi. Hayatım boyunca hatırlanacak bir an yaşadım ben.

İyi ki o satırları o gün orada okudum. İyi ki bunu yakalayabilecek bakışa sahiptim. İyi ki gerçekten etrafıma baktım. İyi ki her ayrıntısını hissettim.

Oğlumun dersinin bitmesini beklerken ben sadece kitap okuyacağımı sanıyordum. Sandığımın çok daha ötesinde harika bir şey yaşadım. Dilerim ki hayatımız düşündüğümüzün ötesinde güzelliklerle bizi karşılasın. Yürüdüğümüz her yol çiçeklerle dolu olsun dilerim.

Mutlulukla kalın :) 

Gizem Görhan Yağmur

Ekolojik Evim Yazarı