Minimalizm Bir Yolculuktur: İşte Her Ay Atmanız Gereken 7 Basit Adım

Hiç mutfak tezgahınızı pırıl pırıl bırakıp ertesi sabah bir posta yığınıyla karşılaştığınız oldu mu? Bir gün eviniz düzenliyken, ertesi gün broşürler ve nereden geldiğini bilmediğiniz ıvır zıvırlarla dolmuş olabilir. Benim için minimalizm, sadece bir kerelik büyük bir ayıklama eyleminden ibaret değil. Bu, sürekli ve bilinçli bir alışkanlık, adeta bir yaşam biçimi. Dağınıklığın kontrolü ele geçirmesini önlemek için düzenli olarak uyguladığım bir rutin var.

Bu yazımda, evimi ferah ve işlevsel tutmak için her ay düzenli olarak gözden geçirdiğim ve kurtulduğum yedi eşya kategorisini paylaşmak istiyorum. Bu, saatler süren bir temizlik operasyonu değil; aksine, yaşam alanıma sürekli bir ferahlık katan, yönetilebilir aylık bir ritüel.

1. Gereksiz Postalar ve Dergiler

Girişteki konsolun veya mutfak tezgahının bir posta mezarlığına dönüşmesini engellemek için basit bir günlük sistemim var. Gelen posta kutusunu her gün kontrol ederim. Reklam broşürleri, istenmeyen kataloglar gibi gereksiz her şey, hiç eve girmeden doğrudan geri dönüşüm kutusuna gider. Eğer gerçekten okumak istediğim bir dergi veya katalog varsa, onu bir kenara ayırırım ama bir kuralım var: o gün veya en geç o hafta sonuna kadar okurum ve okuduktan hemen sonra onu da geri dönüşüme atarım. Bu sayede kağıt yığınları asla birikmez.

2. Paket Servis Malzemeleri: Tek Kullanımlık Çatal-Bıçaklar ve Soslar

Paket servis siparişi verdiğimde, not kısmına özellikle fazladan peçete, plastik çatal-bıçak veya sos paketi istemediğimi belirtirim. Yine de bazen bu malzemeler otomatik olarak pakete ekleniyor. Bu durumda yaptığım şey çok basit: Yiyecekleri paketlerinden çıkarır çıkarmaz, ihtiyacım olmayan tüm bu tek kullanımlık malzemeleri hemen geri dönüşüm kutusuna atarım. Evde gereksiz tek kullanımlık plastik birikimini sınırlamak, hem dağınıklığı önlüyor hem de daha bilinçli bir tüketim alışkanlığı kazandırıyor.

3. Çocuğumun Sanat Eserleri ve Okul Çalışmaları

Çocuğumun okuldan getirdiği her kağıdın ne kadar değerli hissettirdiğini biliyorum, bu yüzden bu en hassas konulardan biri. Her bir parça değerli gibi görünse de hepsini saklamak hem imkansız hem de gereksiz. Benim yaklaşımım şu: Gelen her şeyi biriktirmek yerine, sadece "gerçekten özel hissettiren, üzerinde çok emek harcanmış veya çok hoşuma giden" çalışmaları saklıyorum. Geri kalanları ise çocukların onlara tekrar ihtiyacı olmayacağından emin olduktan sonra geri dönüştürüyorum. Bu, anıları değil, kağıt yığınlarını ayıklamaktır.

4. Ürün Numuneleri ve Beğenilmeyen Kozmetikler

Bir mağazadan aldığımız küçük ürün numuneleri veya hevesle alıp denedikten sonra cildimize uymadığını fark ettiğimiz kozmetikler... Bu küçük tüpler ve kutular, banyo dolabında veya çekmecelerde şaşırtıcı bir hızla birikebilir. Benim felsefem basit: Bana uymayan bir ürünü biriktirmenin anlamı yok. Mümkünse iade ederim, değilse hiç kullanmadıysam bir arkadaşıma hediye ederim ya da ilgili yerlere bağışlarım. Banyo dolabım, sadece gerçekten kullandığım ve sevdiğim ürünler için bir alandır.

5. Sezonluk ve Bayramlık Süslemeler

Bayramlar ve özel günler harikadır ama bittiklerinde o atmosfere ait eşyaları saklamaya devam etmenin bir anlamı yok. Bir bayram dönemi sona erdiğinde, süslemeleri depolama kutularına kaldırmadan önce hızlı bir ayıklama yaparım. O sezon boyunca gerçekten severek kullandığım, bana neşe veren parçaları ayırırım. Kullanmadığım, artık eskisi kadar sevmediğim veya hasar görmüş süslemeleri ise bir sonraki seneye saklamak yerine bağış kutusuna koyarım. Böylece bir sonraki sezon sadece en sevdiklerimle başlarım.

6. Tarihi Geçmiş Kiler Ürünleri

Her ayın başında kilerimi ve mutfak dolaplarımı hızlıca gözden geçirmeyi rutin haline getirdim. Bu, sadece birkaç dakikamı alıyor. Son kullanma tarihi geçmiş baharatları, konserve ürünleri veya kuru gıdaları atıyorum. Geçen ay, ne zamandır orada olduğunu unuttuğum bir paket kuskus ve rengi solmuş bir kavanoz paprika buldum. Onlarla vedalaşmak, kilerime adeta nefes aldırdı. Bu basit alışkanlık, mutfakta aradığım şeyi daha kolay bulmamı sağlıyor ve market alışverişi listemi daha etkili bir şekilde hazırlamama yardımcı oluyor. Kiler, taze ve kullanışlı malzemeler için bir depolama alanı olmalı, tarihi geçmiş ürünler için bir çöplük değil.

7. Evi Olmayan Çeşitli Eşyalar

Her evde vardır o köşe... Hani "ıvır zıvır çekmecesi" dediğimiz, her türlü belirsiz eşyanın biriktiği yer. İşte bu köşenin bir kara deliğe dönüşmesini engellemek için her ay düzenli bir tarama yaparım. Bu taramada, bir 'evi' olmayan her şeyi sorguya çekerim: O sahipsiz anahtar hangi kapıyı açıyor? O bilinmez kablo hangi cihaza aitti? Eşi kaybolan o saklama kabı ne işe yarayacak? Cevabını bilmediğim veya artık ihtiyacım olmayan her şeyle vedalaşırım. Bu süreç, zihnimdeki "karar yorgunluğunu" azaltır. Bu küçük nesneler hakkındaki belirsizlikler ortadan kalktığında, zihinsel enerjimi gerçekten önemli olan şeylere odaklayabiliyorum.

Minimalizm Sürekli Bir Yolculuktur

Minimal yaşamak, düzenli olarak ayıklama yapmayı taahhüt etmektir. Bu, bir sonu olan bir proje değil, daha bilinçli ve sade bir yaşam için devam eden bir yolculuktur. Minimalizm, evinize bir kapıcı gibi davranmaktır: Giren her şeyi bilinçle karşılar, kalma süresi dolanlara ise nazikçe yol gösterir.

Umarım bu yedi kategori, size de kendi aylık ayıklama rutininizi oluşturma konusunda ilham verir. Unutmayın, küçük adımlarla başlamak, zamanla büyük bir ferahlık hissi yaratacaktır.

Zeynep Derin Köseoğlu

Ekolojik Evim Yazarı