Dönüm Noktaları ile Başlayan Değişim

Bazı zamanlar vardır, senin dönüm noktaların olurlar. Senden bambaşka insan yaratırlar. Evrilirsin, değişirsin. Farklı düşünmeye, farklı bakmaya, farklı değerlendirmeye başlarsın. Tüm bu farklılaşan noktalar birleşerek senin üzerinde bazı değişimler yaratır. Bazen de seni yeniden yaratır.

Baştan başlayan yeni bir sen. Değer terazin değişir. Sebep - sonuç ilişkisini değerlendirmen değişir. Sevgi paylaşımın evrilir. İçindeki o kocaman sevgiyi herkesle aynı büyüklükte paylaşmamaya başlarsın.

Önemli olanın sevgi denilen o muazzam değeri hak ettiği yerde konumlandırmak olduğunu fark edersin.

Seni sıcacık hissettiren samimiyetini özenle yönlendirmeye başlarsın. İçine sığmayacak kadar özel olan, seni sen yapan değerler topluluğu sakince zamanını bekler duruma gelir.

Dönüm noktaları çoğunlukla beklenmedik yerlerden gelen şeylerle oluşur. Bazen iyi bazen iyi olmayan yaşanmışlıklardır bunlar. Öyle hemen bir anda olmayabilir. Belli bir süre sonunda, bir süreç yaşayarak oluşur.

Çoğu zaman o kilit anın senin dönümün olduğunu sonrasında fark edersin. Yaşadığın süreç içinde zihnin, ruhun ve bedenin daha öncesinde hiç bilmediği yerlerde bulur kendini. Algın değişir, yorumlaman değişir. Verdiğin tepkiler, düşünce seyrin değişir. Öncelik sıralaman değişir. Farkında olmadan içinde değişmeye başlarsın.

Bugün olduğun duruma gelmek için arkanda çok sayıda adım bırakmış olursun. O ayak izlerini gördüğünde dersin ki dönüp arkama bakmak yerine yeni yaşam için önüme bakmayı seçiyorum. Kolay olduğunu söylemiyorum ama bu da sürecinde öğrendiğin yeni bir kazanım olarak karşına çıkacak.

Beş yılda yapmak istediğim şey, beş dakikada olma yolunda evrilmeye başladı dersin. Hayatın değişik bir mizah anlayışı var. Kolay yoldan olsun dediğinde uzun bir süreç koyuyor önüne. Zor ama kısa olan yolu da sana sormadan gideceğin yol olarak belirliyor.

Herkesin deneyimleme ve yorumlama süreci de şekli de farklıdır. Kimi insan tek bir cümlede uyanır kendine, kimi uzun bir sessizlikte. Kimi insan bir vedada, kimisi bir başlangıçta. Ama sonuçta hepimiz hayatın bir yerinde kendimize, benliğimize doğru yürümeye başlarız.

Zamanla o yürüyüşte sadece ilerlemek değil, yolda karşına çıkan şeyleri de kucaklamayı öğrenirsin. Dönüm noktaları, sadece yön değiştirmekle ilgili değildir. Aynı zamanda yürümeyi yeniden öğrenmektir. Dengeyi, sabrı, bazen kabullenişi. En önemlisi, kendinle olan bağı tekrar hatırlamaktır.

Belki de içinden geçtiğin bir sınavdır. Hayatın senden geçmeni istediği sınavlar. Her biri, başka bir tarafını açığa çıkarır. Kimi zaman kırılganlığını, kimi zaman cesaretini. Kimi zaman affetmeyi, kimi zaman vazgeçmeyi. Bütün bu yönlerin, sonunda seni daha sağlam bir yere taşır.

İşte bu yüzden, her şey geçtikten sonra bile bir yerlerde iyi ki dediğin o kırılma anları kalır. Başta acı gibi görünen, belki büyük bir boşlukla başlayan o anlar. Geriye dönüp baktığında anlarsın ki, o boşluklar aslında seni sen yapan yerlermiş. O boşlukları dolduran sensin, senin emeğin, senin sabrın, senin iç yolculuğun.

Dönüm noktaları sadece senin hikayende değil, çevrendekilerin hikayelerinde de var. Bir arkadaşının içten bir cümlesi, izlediğin bir film, okuduğun bir kitap, gittiğin bir yer. Bazen başka birinin hayatındaki kırılma, senin de yolunu değiştirir. Çünkü insan birbirine görünmeyen iplerle bağlıdır.

Bazen bir dönüm noktası, sadece durmaktır. Her şeyin ortasında bir nefes almak. O ana kadar koşturmaktan, düşünmekten, yetişmeye çalışmaktan unuttuğun küçücük ama bir o kadar da etkili durma hali. Belki de hayatın sana en çok öğrettiği an odur. Bazen durmak, yeni bir yola çıkmanın ilk adımıdır.

Sonra bir sabah uyanırsın ve fark edersin, artık başka bir gözle bakıyorsun dünyaya. Güneşin rengi değişmemiştir ama sende bıraktığı his başkadır. Kahveni yudumlarken düşündüğün şeyler daha derindir. Bakmak ile görmek arasındaki o ayrımı fark edersin. Gördüklerinden de anlam çıkarabileceğini fark edersin.

Değişim, öyle bağırarak gelen bir şey değildir. Sessizce yerleşir içine, sen fark etmeden. 

Sonra artık eski sen gibi hissetmezsin. Aynı şeylere aynı yerden bakmazsın. Aynı yerlere aynı hızla gitmezsin. Daha az anlatır, daha çok hissedersin. Çünkü artık bilirsin, bazı şeylerin tarifi yoktur, sadece yaşanırlar.

Hayat böyle böyle değiştirir bizi. Dönüm noktaları sadece fark ettirenlerdir. İçimizde bir yerlerde hazır olanı ortaya çıkaranlar. O yüzden onları korkuyla değil, biraz da teşekkürle karşılamak gerekir. Çünkü ne kadar değişirsek, o kadar yaklaşıyoruz kendimize.

Bazen başa dönmek değil, yeniden başlamaktır mesele. Yeniden başlamak için illa her şeyi kaybetmek gerekmez. Bazen sadece bir anı, bir hissi, bir fark edişi yeter.

Kendine her zaman hatırlat; sen değiştikçe, dünya da değişir ve daha fazla kendin olmaya başlarsın.

Mutlulukla kalın :) 

Gizem Görhan Yağmur

Ekolojik Evim Yazarı