Duygularınız Kontrolden mi Çıkıyor? Bedeninizin Gizli Mesajı Ne?

Bazen her şey yolunda giderken bir anda içimizde tuhaf bir şey hissederiz. Bir öfke, bir hüzün, bir huzursuzluk. Nereden geldiğini tam olarak bilemediğimiz ama yok da sayamadığımız duygular. 

Normalde daha sakin karşılayabileceğimiz şeylere ani tepkiler verir, kendimizi kontrol etmekte zorlanırız. Neden bazı zamanlarda duygularımızı dizginlemek zorlaşıyor?

Aslında duygular öyle bir anda ortaya çıkmıyor. İçimizde biriken, farkında bile olmadan sırtımıza yüklediğimiz şeyler bazen en beklenmedik anlarda dışarı çıkıyor. Yorulduğumuzda, uykusuz kaldığımızda, hayatın koşturmacasında kendimizi unuttuğumuzda, duygular da kendine göre en doğru zamanda ortaya çıkıyor. 

Bazen ne hissettiğimizi anlamakta bile zorlanıyoruz. Öfkeliyiz ama neden öfkeli olduğumuzu bilmiyoruz. Üzgünüz ama üzüntümüzün nedenini bilmiyoruz. Böyle anlarda duygular kontrolümüzden çıkmış gibi geliyor çünkü onları tanımlayamamak, yönetmeyi de zorlaştırıyor. 

Bir anda patlayıp sonra ben az önce neden bu kadar sinirlendim ki diye düşünüyoruz. Aslında o an sinirlendiğimiz şey değil, belki de uzun süredir içimizde biriken başka şeylerin daha fazla içimizde kalamayıp dışa vurumu. Birikmişlik insanın dengeleyebileceği en zorlu şeylerden. 

Bazen de dış etkenler duygularımızı kontrol etmeyi zorlaştırıyor. Gün boyunca herkes bir şeyler istiyor bizden, bir yerlere yetişmeye çalışıyoruz, sorumluluklar hiç bitmiyor. En ufak bir şeyde de taşma noktasına geliyoruz, sanki bardağı taşıran o son damla gibi. O an duygularımızı yönetmek en zor olan anlardan biri.

Duyguları kontrol etmek, bastırmak demek değil. Onları kabul etmek, anlamaya çalışmak demek. İçimizde ne oluşuyorsa birikmeye başlamadan o duyguyu tanımlamak, anlamak ve karşısında set gibi durmak yerine yan yana yürümeyi öğrenmek demek. Çünkü duygular kalıcı değil, geçiciler. 

Öfkelendiğinde ya da üzüldüğünde kendini suçlamadan önce, şu an neden böyle hissediyorum diye sormak çoğu zaman büyük fark yaratıyor. Belki de sadece biraz dinlenmeye, kendine zaman ayırmaya ihtiyacın var. Başkalarına gösterdiğin sevgiyi, ilgiyi, şefkati, anlayışı kendine de göster. 

Bazen de haddinden fazla düşünüyoruz. Üzücü bir olay yaşadığımızda, zihnimiz sürekli aynı sahneyi tekrar tekrar oynatıyor. Ne yapabilirdim, ne farklı olabilirdi, ya şöyle olsaydı… Bu döngü bizi daha da yıpratıyor ve duygularımızı kontrol etmeyi daha da zorlaştırıyor. Bazen en iyisi düşünceleri biraz serbest bırakmak, olayları oluruna bırakmayı öğrenmek.

Duygularımızı yönetmek zorlaştığında, aslında ruhumuz bize bir şey anlatmaya çalışıyordur. Belki içten içe ihmal ettiğimiz bir şeyler var. Belki de kendimizi uzun süredir bir makine gibi çalışmaya zorladık ve artık biraz durup nefes almaya ihtiyacımız var.

Duygularımızı olduğu gibi kabul edip birlikte yol almak, hayatın bir parçası. Önemli olan, kendimize anlayış göstermek ve duygularımızı bastırmak yerine onları tanımaya çalışmak. 

Çünkü duygular gelip geçer ama kendimize nasıl yaklaştığımız, uzun vadede bizi daha çok etkiler. Yaşamın her anı bizim ve bu anları nasıl geçireceğimiz bizim tercihimiz. 

Mutlulukla kalın :) 

Gizem Görhan Yağmur

Ekolojik Evim Yazarı